Je zit in de klas en kijkt om je heen, je schuifelt ongemakkelijk heen en weer op je stoel. Pfff dat rekenen dat vind je toch zo lastig. Je snapt er niks van en je kijkt nog eens wat om je heen, iedereen is hard aan het werk. Voor een tweede keer loop je door de klas heen om je punt te slijpen en ondertussen heb je nog steeds niks gedaan. Je zucht en steunt en hangt wat op je stoel en met grote vragende ogen kijk je rond, probeer je in het schrift van je buurman te kijken wat hij opschrijft. Het verdriet en de onmacht is van je gezicht af te lezen, maar naar de juf toegaan om hulp te vragen durf je niet…

Ik zie het elke dag weer die worsteling

In al die jaren dat ik nu voor de klas sta zitten er altijd wel twee of meer kinderen in de klas bij wie ik dit zie gebeuren. Ik zie de worsteling met zichzelf die ze elke dag weer hebben. Ze willen graag leren en aan het werk zijn, maar als ze ergens tegenaan lopen wat ze niet snappen dan blokkeren ze. Ze ploeteren in hun eentje een beetje verder, schrijven maar wat op of gaan zitten klieren in het groepje om maar niet aan het werk te hoeven gaan. Het hulp vragen aan de juf dat is een stap te ver, dat vinden ze moeilijk.

Lastige negatieve gedachtes

En dat heeft te maken met je zelfvertrouwen. Zelfvertrouwen is niks anders dan vertrouwen hebben in jezelf en als je iets lastig vindt en daar elke dag weer tegenaan loopt dan kan dat vertrouwen hebben in jezelf een behoorlijke deuk oplopen.
Daarbij komen er ook allerlei gedachtes kijken. Gedachtes die in je opkomen, die jij zelf denkt. Vaak zijn dit negatieve gedachtes; ‘ik kan het niet’, ‘De juf denkt vast dat ik dom ben als ik iets vraag’, ‘Iedereen snapt het behalve ik’.
Door deze negatieve gedachtes wordt de drempel om op iemand af te stappen vaak alleen maar groter.

Hoe zou het zijn voor je kind…

Het zou zo fijn zijn dat je kind op anderen af durft te stappen, om iets te vragen of gewoon om iets te vertellen. Wat zou dat een boost geven aan het zelfvertrouwen van je kind, en ook wat een fijn gevoel geeft dat als je merkt dat je niet in je eentje hoeft te worstelen maar dat je het gewoon aan iemand kan vragen en die je kan helpen.

Samen oefenen

Je kan samen met je kind oefenen in het vragen van hulp. Bedenk thuis samen wat je kind zou kunnen vragen aan de juf. Je kan beginnen met iets heel simpels zoals bijvoorbeeld een interesse vraag; bijvoorbeeld ‘Juf heb jij huisdieren?’ Uiteindelijk werk je toe naar ‘Juf ik vind die som lastig wil je mij helpen?’
Speel dit samen uit met je kind door middel van een rollenspel.
Daarna stimuleer je je kind dit aan de juf te gaan vragen, bouw dit langzaam op; eerst blijf je erbij, daarna spreek je af dat je kind het zonder jouw doet (en wacht jij op de gang) en zo neem je steeds meer afstand.

En nog meer oefenen en een stapje vooruit

Het lukt je kind vast niet in één keer, oefen het elke dag en heb vertrouwen in je kind dat dit zal gaan lukken. Stimuleer en geef complimenten als het gelukt is! Je zal merken dat als je kleine stapjes neemt dat het zelfvertrouwen van je kind hierin beetje bij beetje zal gaan groeien.