“Zo het is tijd om naar bed te gaan.
Nee ik wil nog niet naar bed, want ik zit net een leuk spel op de tablet te doen.
Ja je gaat gewoon naar bed want het is 8 uur en je hebt een druk weekend gehad en morgen moet je weer naar school.
Nee ik ga niet naar bed!
Ja je gaat wel, einde discussie! Anders ga je de hele week vroeg naar bed als je niet luistert!
Nou en! Ik doe het toch niet en dan ga ik toch gewoon lezen in bed en niet slapen…..
Naar boven nu en ik wil er niks meer over horen!”

Voordat je het weet heb je een heftige discussie

Je zegt iets tegen je kind en voordat je het weet ben je verwikkeld in een heftige discussie en ben je allebei boos naar elkaar aan het schreeuwen. Herkenbaar?
Je kind heeft dan last van zijn emoties. Het is voor kinderen ook nog heel lastig om al die heftige emoties, zoals boosheid, angst en verdriet goed te reguleren. Denk maar eens aan die peuter die het woordje nee te horen krijgt als hij om een ijsje vraagt en vervolgens gillend en boos op de grond gaat liggen. Of die puber die enorme wisselende emotionele buien kan hebben.
Maar ook volwassenen kunnen nog enorm worstelen met het goed uiten van hun gevoelens en dat komt omdat ze dit vaak nooit geleerd hebben.

Kinderen leren door af te kijken

Kinderen houden je een spiegel voor. Zij leren het beste door te zien hoe jij het doet. Ze leren dus van de manier waarop jij reageert op hun emoties. En op die manier leren ze omgaan met hun eigen emoties.
Als jij dus laat zien in een discussie met je kind dat je reageert op de boosheid door te gaan schreeuwen tegen elkaar, dan zal je kind dit van je overnemen en het ook gaan doen.
Stop jij juist je boosheid weg en wordt je nooit boos en laat je het altijd maar over je heen komen, dan zal je kind dit later ook gaan doen.

Super handig natuurlijk dat kinderen om leren gaan met hun emoties. Want iedereen komt wel eens tegenslagen tegen in het leven en ook in de interactie met vriendjes zal je moeten weten en leren hoe je met emoties moet omgaan. Dus hoe beter je dit leert, hoe makkelijker je ook over tegenslagen heen kan stappen.

Reageren in een emotionele reflex

Volwassenen reageren als een emotionele reflex op emoties van kinderen. Dit kan op 2 manieren: ontkennen en overreageren.
Natuurlijk wil je als ouders dat je kind gelukkig is en zich goed voelt. Hierdoor ga je heel snel de emoties van kinderen ontkennen. Want je wilt niet dat je dochter zich verdrietig voelt en dus zeg je al heel snel “Ah, dat valt wel mee toch?” en “Stop maar met huilen want zo erg is het niet”
In het voorbeeld stukje bovenaan dit blog ontkent de moeder ook de gevoelens van haar dochter. Waardoor haar dochter boos en tegendraads wordt. Hierdoor wordt de moeder ook geïrriteerd en boos.
De tweede manier van reageren is overreageren. Je kind is gevallen en heeft pijn, en jij rent erheen, erg geschrokken en je moet je tranen wegslikken. Hierdoor zal je kind ook hevig gaan reageren en waarschijnlijk nog harder gaan huilen dan hij al deed.

Erkenning geven

Er is een derde manier van reageren op de emoties van kinderen. Maar dit is tevens wel de moeilijkste want deze manier zal je moeten aanleren omdat dit geen emotionele reflex is:
Het erkennen van emoties. Als je de gevoelens van je kind erkent dan blijft je kind zelf de baas over zijn eigen gevoelens maar ben jij degene die daar ruimte voor maakt.
Je benoemt die gevoelens waarvan je niet zou willen dat je kind die heeft. Je neemt op dat moment je kind en zijn gevoelens serieus. Waardoor er rust ontstaat in plaats van een heftige reactie.

De moeder in het voorbeeldgesprek had kunnen zeggen: “Je wilt niet naar bed want dan moet je de tablet weg leggen? Dat is jammer en geeft je vast een vervelend gevoel. En dat vervelende gevoel wil je helemaal niet hebben. Maar toch moet het en kan je morgen weer fijn verder op de tablet.
Ik voorspel dat het gesprek een stuk rustiger en fijner zou zijn dan dat het nu is geweest.
Je geeft hiermee niet je kind zijn zin maar je erkent zijn gevoelens waardoor je kind merkt dat je het snapt wat hij voelt.

Van emotionele reflex naar bewust leren erkennen

Deze derde manier van reageren is voor de meeste van ons geen emotionele reflex maar iets wat we moeten leren. En dat leer je door je bewust te worden van alle keren dat je NIET op deze manier reageert. En dit leer je met vallen en opstaan en dat is niet makkelijk. En neem maar van mij aan ik zit zelf ook nog steeds in dit leerproces en denk nog regelmatig “Oh nou laat ik me weer meeslepen in die emoties en reageer ik niet door te erkennen.”
Maar als je je hier van bewust bent dan kun je dit ook veranderen. En op het moment dat je het merkt kan je even tot jezelf komen en bedenken hoe je dan wel moet reageren. En je zal merken dat dit dan steeds een stapje makkelijk wordt.
En zo bouw je steeds meer liefdevolle momenten met je dierbaren op, en zeg nou zelf: dan zijn al die leermomenten het zeker waard toch?!

Was dit stuk herkenbaar voor je en worstel je ook met het omgaan met emoties in de interactie met je kind? Wil je meer inzicht en handvatten hoe hiermee om te gaan? Neem dan contact met mij op voor een gratis kennismakingsgesprek.