“Wil je even je je spullen uit je tas van de overblijf bij de vaatwasser zetten?
JAAHAA, dat doe ik straks!!”
Kwartiertje later: “Ik had toch gevraagd of je even je tas wil legen en alles bij de vaatwasser zetten? Nu zit het nog steeds in je tas.
JAAHAAA IK MOET HIER OOK ALLES DOEN! PFFFF”
En de beker en broodtrommel worden vervolgens hard op het aanrecht gesmeten…

Ouders met een kind die rond de 9 jaar is herkennen deze situatie vast wel.
Maar hoe kan dat toch? Een hele simpele vriendelijke vraag kan ontaarden in een heftige boze bui en je begint meteen aan jezelf te twijfelen of je het dan wel goed doet. “Ben ik dan zo’n vervelende moeder die wil dat ze hun spullen netjes opruimen? Is dat dan echt zoveel gevraagd?”

De wereld wordt groter en intenser

Een kind die rond de 9 jaar is zit in een nieuwe ontwikkelingsfase, de 9-jaarsfase noemen ze dat. Deze fase heeft een aantal kenmerken waarvan heftige emoties er een is.
Negenjarigen gaan de wereld door een nieuwe bril bekijken. Hun wereld wordt weer een stukje groter dan alleen het gezin en de school. Ze gaan ook zien wat er bij andere kinderen allemaal gebeurt en ze gaan naar het jeugdjournaal kijken waar ze van alles zien gebeuren.
Alles wat ze zien en meemaken komt hard binnen.

Gevoelens en gedachten gaan alle kanten op

Ook ontdekken dat als ze iets willen dat ze zelf in beweging moeten komen. Je moet zelf dingen gaan vragen en vertellen anders gebeurt er niks. Je kind voelt zich verantwoordelijk voor de keuzes die hij maakt.
Dit zorgt voor verschillende gevoelens en gedachten die alle kanten op gaan. Boosheid, angst en verdriet kunnen hierbij naar boven komen.

De emotie achter boosheid

Boosheid is een emotie die kinderen vaak laten zien. Maar vaak zit er onder de boosheid iets anders, bijvoorbeeld verdriet, verwarring, frustratie of angst. Boosheid is dan een soort schild om de echte gevoelens niet te hoeven laten zien want dat is echt super eng!
Het is voor ons als ouders een uitdaging om er achter te komen welke emotie erachter zit.

Je reactie als ouder

Jouw reactie als ouder is wel bepalend voor hoe de situatie afloopt en hoe jou kind reageert. Ga je in discussie of reageer jij ook gelijk met boosheid dat zal de situatie sneller escaleren. Dat heb je vast al eens gemerkt. Want meestal is je eerste reactie (tenminste die van mij wel, vooral als ik moe ben…) dat je boos wordt en ook verleid wordt tot schreeuwen en boos doen.
Maar wij zijn de volwassenen en we kunnen beter aan onze kinderen laten zien hoe je het wel moet doen…

Maar hoe doe je dat dan?

Dat doe je door RUST, ERKENNING EN UITLEGGEN.
Geef je kind eerst even de tijd om tot RUST te komen. Want denk maar eens aan jezelf, als jij boos bent en er begint iemand tegen je te praten heeft het ook geen zin. Dat is bij je kind dus ook.
Daarna geef je je kind ERKENNING voor zijn gevoel.
Als we kijken naar de situatie hierboven dan kan die moeder zeggen dat ze het snapt dat het vervelend is dat je altijd zelf je spullen op moet ruimen en dat terwijl je net zo lekker aan het spelen was.
Vervolgens kan je je kind troosten en rustig UITLEGGEN waarom je wilt dat iedereen zelf zijn spullen in huis opruimt. En de rust is weer wedergekeerd.

Ik ben zo boos, ik ontplof bijna!

Dit is een typische uitspraak voor een kind die in de 9-jaarsfase zit. Het leren omgaan met alle heftige emoties in deze fase hoort er gewoon bij. En weet… je bent niet de enigste die hier tegenaan loopt met je kind. Praat erover met vriendinnen en andere ouders. Het bespreken dat kan je al enorm veel helpen!

Kom je er maar niet uit met je kind en wil je advies of hulp hierbij? Neem dan gerust contact met mij op voor een gratis kennismakingsgesprek.