“Wat een rotdag was het vandaag!! Die andere meiden spelen steeds maar de baas. Ze doen alleen wat ze zelf willen en luisteren echt niet naar mij.
Maar heb je wel gezegd wat jij dan wil doen?
Nee, dat durf ik niet zo goed. Ik weet ook eigenlijk niet zo goed wat ik dan moet zeggen.
Want als ik dan iets zeg dan vinden ze me niet meer aardig en mag ik niet meer meespelen….

Ergens bij horen dat wil toch iedereen. Als kinderen rond de negen jaar zijn dan worden er ook clubjes en groepjes gevormd. Dit hebben negenjarigen nodig om zo te ontdekken waar ze staan in vergelijking tot de ander. En het gevoel dat je niet alleen bent maar altijd samen met iemand anders dat is toch heel erg fijn.
Meedoen met de leuke spelletjes op het schoolplein. Uitgenodigd worden op partijtjes, lekker lachen met je vriendinnen enzovoorts.
Maar wat als je dingen moet doen die je eigenlijk niet zo leuk vindt en je niet durft te zeggen dat je dat niet wilt? Je vriendinnen willen weer graag tikkertje doen, maar jij bent daar helemaal niet goed in en wil liever verstoppertje doen want dan hoef je niet zoveel te rennen. Wat doe je dan?

En dan toch maar meedoen en de lieve vrede bewaren

Ik zie veel gebeuren dat meiden dan toch mee gaan doen terwijl ze helemaal geen zin hebben, alleen maar om erbij te horen. Ze denken heel snel dat ze niet leuk gevonden worden als ze een keer zeggen dat ze iets niet willen of het ergens niet mee eens zijn.
Het kan ook zijn dat je dochter bang is om de ander te kwetsen en ze wil voorkomen dat de ander boos wordt. Of ze heeft weinig zelfvertrouwen en durft niet voor zichzelf op te komen.
Ze kiezen voor de groep en niet voor zichzelf omdat ze bang zijn dat ze buitengesloten worden.
Je ziet aan ze dat ze niet happy zijn met de situatie. Tijdens het spel worden ze sneller boos en kunnen ze snel geïrriteerd zijn over dingen die er tijdens het spel gebeuren. Als er maar iets gebeurt wat ze niet leuk vinden komen ze klagen of worden ze boos. Hieraan merk je dat ze iets doen wat ze eigenlijk helemaal niet leuk vinden.

En jij als moeder krijgt alle ellende over je heen

En aan het einde van de dag zit je thuis te wachten met een lief kopje thee en krijg je alle ellende over je heen. Want je vraagt iets aan je dochter, waar ze het blijkbaar niet mee eens is, en ja hoor de woede uitbarsting is daar!
Ze zijn in de veilige thuis omgeving en kunnen alle emoties laten gaan. De ontlading van de hele dag komt eruit. Want wat kan het veel energie kosten als je steeds maar doet wat iemand anders graag wil, je cijfert jezelf een beetje weg. Als je dochter zich steeds aanpast aan anderen verliest het zichzelf en kan het beïnvloedbaar worden voor anderen.

Wat als ze NEE durft te zeggen

Wat zou het dan toch handig zijn als je dochter eens nee durft te zeggen. En gewoon lekker kan doen wat ze zelf wilt. Zonder dat ze zich meteen zorgen maakt dat ze buitengesloten wordt of dat haar vriendinnen haar meteen niet meer aardig vinden.
Als ze eens nee durfde te zeggen dan zou ze toch veel lekkerder in haar vel zitten.
En dan is iedereen thuis ook nog eens een stuk gelukkiger want dan zijn de woede uitbarstingen ook niet meer nodig om af te reageren.

Ja ik hoor je denken…. Dat zou wel fijn zijn ja! Maar hoe dan!?!

Je kan thuis met je kind een paar situaties die zich wel eens voordoen naspelen. Kruip zelf in de rol van de vriendin en je dochter is gewoon zichzelf. Speel de situatie na alsof het ter plekke ook echt gebeurt. Bespreek naderhand wat je dochter hiervan vond om te doen. Was het moeilijk/ spannend om nee te zeggen of viel het eigenlijk wel mee? Wat heb je precies allemaal gezegd? En hoe voelde dat? Wat zou je nu de volgende keer in een echte situatie gaan zeggen?
Succes met oefenen!