Alle kinderen van 8 tot 13 jaar uit leven in een oerwoud van emoties. Ze zitten tussen het volwassen worden en het kind zijn in. Het ene moment willen ze onafhankelijk zijn en het alleen doen en het andere moment zoeken ze je steun en willen ze knuffelen. Ze proberen zich los te maken van hun ouders. Ze zoeken de veiligheid niet meer thuis maar bij de vriendengroep. En hierdoor moeten ze soms op hun tenen lopen om er wel bij te horen en zo kan de spanning oplopen.
Thuis reageren ze zich dan af en dan is mama de eerste die ze tegen komen en die moet het dan ontgelden.

Lang blijven hangen in dat oerwoud van emoties

Het oerwoud van emoties die de kinderen voelen kan bestaan uit boosheid, verdriet, angst, teleurstelling maar ook de leuke gevoelens zoals vrolijkheid zal je veel zien als ze de slappe lach hebben met vriendinnen.
Omgaan met al deze emoties is iets wat deze kinderen te leren hebben. En dan vooral de lastige emoties zoals verdriet, boosheid en angst.
Want wat je ziet is dat kinderen soms echt in een emotionele bui kunnen blijven hangen. Ze kunnen dan lang boos zijn en zich afreageren op iedereen die ze thuis tegen komen door te gaan schelden, slaan of met de deuren te slaan.
Maar ook als ze verdrietig zijn kunnen ze soms enorm in een bui blijven hangen en echt intens verdrietig zijn en huilen.

Leren omgaan met emoties

Als kind moet je leren omgaan met je emoties. En op een dag maak je heel wat emoties mee: van blij en vrolijk zijn tot chagrijnig en teleurgesteld. De emoties blij en opgewekt daar kan iedereen wel mee omgaan, maar de vervelende emoties zoals boos, angst en verdriet daar moet je mee leren omgaan. Maar wat moet je daar nou voor kunnen?

  • Je emoties herkennen en je bewust zijn van hoe je je voelt.
  • Aangeven hoe je je voelt.
  • Je gevoelens op een goede manier uiten.

Voor veel kinderen is dit lastig en hebben hulp nodig om dit te leren.

Ik maak het altijd alleen maar erger…

Wat ik vaak van ouders hoor die in mijn praktijk komen is dat ze zo snel mogelijk hun kind willen kalmeren en rustig krijgen en dat ze dan vaak met hun kind gaan praten. Met als gevolg dat je kind vaak nog bozer wordt. Want ja denk maar eens aan hoe jij het zelf vindt als je boos bent en iemand begint tegen je te praten waardoor je boosheid eigenlijk geen ruimte krijgt, dan wordt je toch ook nog bozer dan je al was?!
Het is natuurlijk logisch dat je je kind wilt helpen en ervoor wilt zorgen dat de bui zo snel mogelijk over is maar emoties mogen er ook zijn En je wilt juist dat ze hun emoties kunnen verwoorden en herkennen waar ze vandaan komen.

Maar ja, hoe doe je dat dan?? Je kind helpen met zijn emoties om te gaan?

Hieronder geef ik je een aantal tips die jou helpen om jou kind te leren omgaan met zijn emoties:

  • Erken de gevoelens van je kind: je benoemt precies de gevoelens waarvan je niet wilt dat je kind die heeft. Je neemt je kind en zijn gevoelens op die manier serieus. Bijvoorbeeld: “Je bent boos, wat een baal gevoel krijg je van dat verliezen he?”
  • Na de erkenning geef je begrip en benoem de behoefte die je kind heeft: “Het is echt balen dat je verloren hebt, want je wilt zo graag winnen.”
    Voor je kind is het fijn om te merken dat er begrip is voor de emotie die hij laat zien. Ook al denk jij: waar gaat dit over? Voor zo’n klein ding hoef je toch niet zo’n groot drama te maken? Laat toch merken dat je het begrijpt en benoem daarbij de behoefte van je kind: “Vervelend dat je moet stoppen hé, je had zo graag nog wat langer willen gamen.” Je zal merken dat je kind sneller omschakelt als hij zich begrepen voelt.
  • Geef woorden aan wat jouw kind voelt: zeg: “Volgens mij voel jij je verdrietig omdat je met niemand af kunt spreken om te spelen.” Of “Volgens mij wordt je boos omdat je geen snoepje mag.”
  • Benoem af en toe ook je eigen emoties: door je eigen emoties te benoemen leert je kind dat de emoties er ook mogen zijn en dat het heel normaal is en dat iedereen ze heeft. Bijvoorbeeld: “Ik ben wel zenuwachtig voor het beoordelingsgesprek op mijn werk.”
  • Leer je kind signalen te herkennen van een boze bui: nadat je kind gekalmeerd is en je samen erover praat kan je vragen aan je kind “Wat merk je aan jezelf als je boos of verdrietig wordt? Hoe voel je dat?”
    Je kan hiervoor een stoplicht gebruiken rood is boos en groen is kalm. Bedenk samen de tussenstapjes die je kind kan maken om te kalmeren en schrijf die bij oranje.
  • Maak een gevoelskistje: koop bij de action of xenos een kistje (of gebruik een doos). Laat je kind dit kistje versieren. Je kind kan op briefjes schrijven hoe het zich voelt en stopt die in het kistje. Zo krijgt je kind inzicht in zijn emoties wanneer die emoties er zijn. Soms kan je kind het dan daarna makkelijker los laten.
  • Maak een chillposter: bedenk samen wat je kind allemaal kan doen als hij/zij een boze of verdrietige bui heeft en schrijf dit op een groot vel. Maak het mooi met plaatjes en tekeningen. Zo heeft je kind een paar ideeën paraat voor als zo’n emotionele bui zich aandient.

 Opluchting en fijn om te weten dat je er zelf iets aan kunt doen

Meestal weet je kind ook niet waarom het zo boos of verdrietig reageert. Op het moment van zo’n emotionele bui lijkt het alsof de emotie het kind helemaal overneemt. Het is voor kinderen vaak een opluchting om te begrijpen waarom je boos of verdrietig wordt en dat dit ook gewoon mag en dat iedereen dit wel eens heeft. Helemaal fijn is het om te weten dat je er ook iets aan kunt doen om je beter te voelen.