Blog2019-03-14T08:59:55+00:00

“Help er zit een monster onder mijn bed!”

“Mam, mag het licht aanblijven? Ik vind het zo eng in het donker.
Maar je hebt dat nachtlampje toch niet meer nodig? Ja maar ik vind het zo eng in het donker! Ik hoor allerlei geluiden, straks zit er een monster onder mijn bed….”

Ik was 9 jaar en toen vroeg ik steeds aan mijn vader en moeder of ik een nachtlampje aan mocht, of dat het licht in de gang aan mocht blijven. Ik had nooit een lampje nodig en ineens vond ik het eng boven in het donker. Ik wilde niet graag alleen zijn in het donker. Ik vond het dan ook fijn als ik mijn vader bezig hoorde op zolder met zagen en timmeren, dan voelde ik me niet zo bang en alleen.

Angsten komen weer terug

Kinderen die in de negenjaarsfase zitten kunnen ineens weer angsten ervaren die ze in jaren niet gehad hebben. Zoals bang zijn in het donker. Doordat de buitenwereld nu in deze fase meer ervaren wordt, komt alles echt binnen bij ze. Ze denken dat er spoken en monsters op de kamer zijn.
En als ze op het nieuws hebben gezien dat er ergens ingebroken is dan denken ze dat het ook bij hun thuis kan gebeuren en durven ze niet meer alleen te zijn in het donker. Bij elk raar geluid staan ze naast je of roepen ze om mama.

Daar gaat dan je rustige avond met een kopje koffie…

En daar zit je dan elke avond met een boos kind omdat ze niet naar bed wil. En als ze dan eindelijk in bed ligt dan kan ze geen kus geven en blijft ze maar rekken omdat ze niet alleen in het donker wil zijn. En tot slot begint ze ook nog te zeuren om een nachtlampje en dat terwijl ze al negen is denk je dan…. En ondertussen wordt je kopje koffie koud beneden….

Neem de tijd en zoek naar de behoefte van je kind

Het is lastig want in de avond ben je vaak moe van het werken en snak je naar een beetje rust en tijd voor jezelf. Maar neem toch even de tijd om met je kind rustig te praten en te luisteren naar wat hij te vertellen heeft. Neem de angst serieus en zoek naar de behoefte die je kind heeft op dat moment.
Vraag aan je kind wat hij wil. Is dat samen op spokenjacht, een lampje aan, bij jullie in bed in slaap vallen, je kind kan dit vaak heel goed zelf vertellen en verwoorden.

Begrip en grenzen stellen

Maar het is ook belangrijk om grenzen te stellen en aan te geven wat jij zelf wil. Het is aan jezelf in hoeverre je in de behoefte van je kind mee gaat, maar neem het wel echt serieus.
Dus als ze dat lampje aan willen, geef dan gewoon dat lampje, of laat het licht op de gang aan. Spreek af dat je het uit doet op het moment dat je zelf naar bed gaat. Als het licht binnen handbereik is kan je kind het zelf weer aandoen als hij in de nacht wakker wordt.
Vind je het niet fijn als je kind in jou bed slaapt, geef dit dan ook aan en wees eerlijk daarin. Zeg dat het voor 1x mag en daarna niet meer of zoek samen een knuffel uit die rust geeft.

Een vol hoofd

Soms kan het ook zijn dat je kind gewoon nog heel vol zit van alles wat er die dag gebeurt is. En moet het gewoon eerst even zijn hoofd leegmaken. Dan kan het helpen om samen een dagboekje in te vullen. Dan is je kind in ieder geval alle drukte van de dag kwijt en hoeft ze daar niet meer aan te denken en is het hoofd weer leeg en kunnen ze rustig in slaap vallen. Een voorbeeld van zo’n boekje is Slaapklets van Michal Janssen.

Onthoudt in ieder geval dat ook dit een fase is die vanzelf weer over gaat. Neem de tijd en de rust om samen te zoeken naar de behoefte achter het gedrag. Succes!

20 januari 2020|

Van oppervlakkige vriendschappen naar BFF’s

“Ik zou vandaag met Fenna gaan spelen en nu heeft ze alweer met iemand anders afgesproken. Ik dacht dat ik haar BFF was. Maar blijkbaar niet. Ze speelde vandaag weer met Jara en Meike en die drie laten niemand anders meespelen. Als ik vraag of ik mee mag doen dat mag dat niet en lopen ze giechelend weg.”

Met dit verhaal komt je dochter uit school. Al vanaf de kleuterschool speelt ze veel met Fenna. Maar nu, sinds ze in groep 6 zitten ontdekt Fenna ook andere vriendinnen in de klas. En het is niet zo dat ze helemaal niet meer met elkaar spelen, nee ze spelen nog heel veel met elkaar. Maar jouw dochter maakt zich er wel vreselijk druk om als ze een keer niet met Fenna kan spelen en voelt zich dan buitengesloten.

Vriendschappen veranderen

Vriendschappen kunnen erg ingewikkeld zijn, dat weten wij als volwassenen als geen ander. Kinderen in de leeftijdsfase van 8 -11 jaar gaan dit ook steeds meer ontdekken.
Je ziet dat vriendschappen die al jaren bestaan ineens veranderen, ze worden intenser of ze worden juist minder. In deze fase worden kinderen zich meer bewust van zichzelf en van de wereld om zich heen. Dit merk je aan het niet meer alleen naar bed durven gaan en lichamelijke klachten. Doordat kinderen ook steeds gevoeliger worden voor hun eigen positie in de groep op alle leergebieden leren ze zichzelf steeds beter kennen.

Nieuwe vriendschappen ontstaan

Ze leren waar ze staan en gaan zich meer vergelijken met anderen. Zo zijn ze ook kritischer naar de buitenwereld en hebben ze steeds meer kritiek op volwassenen.
Omdat alles zo verandert, worden vooral de onderlinge vriendschappen op een totaal nieuwe manier aangegaan. Het gemakkelijke van eerder valt weg en persoonlijke eigenschappen en interesses worden belangrijke voorwaarden voor vriendschap.

Geheime clubjes en groepsdruk

Wat je veel ziet ontstaan in deze fase zijn geheime clubjes met regels en discussies wie er wel en wie er niet bij mag horen. Ze kunnen zich erg veel zorgen maken of ze er wel bij horen en ze willen het liefste hetzelfde zijn als anderen. Tijdens het winkelen zal je dan ook horen “O ja! Die trui wil ik ook want die heeft Tessa uit de klas ook!”
De groepsdruk verandert ontzettend en op deze leeftijd is er ook voor het eerst echt sprake van pesten en buitengesloten worden.

“Niemand vind mij aardig”

Door de groepsdruk kunnen kinderen deuken oplopen in hun gevoel van eigenwaarde. Bijvoorbeeld omdat ze merken dat zij minder goed zijn in gym, of dat ze niet goed kunnen rekenen in vergelijking met anderen. En doordat de buitenwereld meer binnenkomt, kunnen kinderen angstig worden.
Voelt een kind dat hij afwijkend is van anderen dan kan eenzaamheid en geen vriendjes kunnen maken als een probleem ervaren worden.
Ook zijn ze erg oordelend over zichzelf en over anderen. Ze kunnen dan vrij hard zijn voor zichzelf, ze zeggen bijvoorbeeld dingen als “Niemand vindt mij aardig omdat ik stom haar heb.”

Best friends forever

Maar er ontstaan ook intieme vriendschappen. Ze helpen elkaar met het oplossen van problemen en vertrouwen elkaar gedachten en gevoelens toe die ze niet met anderen delen. Ze weten hoe ze een compromis moeten sluiten en ze doen dingen voor elkaar omdat ze oprecht om elkaar en elkaars geluk geven, zonder de score bij te houden. Voor sommige kinderen is dit ook het “aan elkaar vergroeid zijn.” Meisjes hebben dat vaker dan jongens, ze noemen elkaar BFF (Best Friends Forever) en verwachten van elkaar dat ze alles samen doen. Ze kunnen zich echt verraden voelen als hun vriend/ vriendin iets met een ander kind onderneemt.

Behoefte aan begrip

Ga eens op zoek naar de achterliggende behoefte die je kind heeft. Is dat begrip, samen knuffelen of liefdevolle aandacht? Of juist samen ervaringen delen?
Bij elk kind zal de achterliggende behoefte een beetje anders zijn maar waar alle kinderen wel behoefte aan hebben is begrip. Laat aan je kind merken dat je zijn zorgen serieus neemt en wees een luisterend oor op de momenten dat het nodig is.
Deel samen ervaringen over vriendschappen, vertel over je eigen ervaringen. Dat jij vroeger ook wel eens ruzie had met je BFF, of dat je toen ook weleens dacht dat je BFF geen vriendin meer van je was, maar dat dat helemaal verkeerd gedacht was. Je zal merken dat het je kind geruststelt en dat ze vast en zeker de volgende dag weer gezellig samen afspreken.

13 januari 2020|

Het oerwoud van emoties

Alle kinderen van 8 tot 13 jaar uit leven in een oerwoud van emoties. Ze zitten tussen het volwassen worden en het kind zijn in. Het ene moment willen ze onafhankelijk zijn en het alleen doen en het andere moment zoeken ze je steun en willen ze knuffelen. Ze proberen zich los te maken van hun ouders. Ze zoeken de veiligheid niet meer thuis maar bij de vriendengroep. En hierdoor moeten ze soms op hun tenen lopen om er wel bij te horen en zo kan de spanning oplopen.
Thuis reageren ze zich dan af en dan is mama de eerste die ze tegen komen en die moet het dan ontgelden.

Lang blijven hangen in dat oerwoud van emoties

Het oerwoud van emoties die de kinderen voelen kan bestaan uit boosheid, verdriet, angst, teleurstelling maar ook de leuke gevoelens zoals vrolijkheid zal je veel zien als ze de slappe lach hebben met vriendinnen.
Omgaan met al deze emoties is iets wat deze kinderen te leren hebben. En dan vooral de lastige emoties zoals verdriet, boosheid en angst.
Want wat je ziet is dat kinderen soms echt in een emotionele bui kunnen blijven hangen. Ze kunnen dan lang boos zijn en zich afreageren op iedereen die ze thuis tegen komen door te gaan schelden, slaan of met de deuren te slaan.
Maar ook als ze verdrietig zijn kunnen ze soms enorm in een bui blijven hangen en echt intens verdrietig zijn en huilen.

Leren omgaan met emoties

Als kind moet je leren omgaan met je emoties. En op een dag maak je heel wat emoties mee: van blij en vrolijk zijn tot chagrijnig en teleurgesteld. De emoties blij en opgewekt daar kan iedereen wel mee omgaan, maar de vervelende emoties zoals boos, angst en verdriet daar moet je mee leren omgaan. Maar wat moet je daar nou voor kunnen?

  • Je emoties herkennen en je bewust zijn van hoe je je voelt.
  • Aangeven hoe je je voelt.
  • Je gevoelens op een goede manier uiten.

Voor veel kinderen is dit lastig en hebben hulp nodig om dit te leren.

Ik maak het altijd alleen maar erger…

Wat ik vaak van ouders hoor die in mijn praktijk komen is dat ze zo snel mogelijk hun kind willen kalmeren en rustig krijgen en dat ze dan vaak met hun kind gaan praten. Met als gevolg dat je kind vaak nog bozer wordt. Want ja denk maar eens aan hoe jij het zelf vindt als je boos bent en iemand begint tegen je te praten waardoor je boosheid eigenlijk geen ruimte krijgt, dan wordt je toch ook nog bozer dan je al was?!
Het is natuurlijk logisch dat je je kind wilt helpen en ervoor wilt zorgen dat de bui zo snel mogelijk over is maar emoties mogen er ook zijn En je wilt juist dat ze hun emoties kunnen verwoorden en herkennen waar ze vandaan komen.

Maar ja, hoe doe je dat dan?? Je kind helpen met zijn emoties om te gaan?

Hieronder geef ik je een aantal tips die jou helpen om jou kind te leren omgaan met zijn emoties:

  • Erken de gevoelens van je kind: je benoemt precies de gevoelens waarvan je niet wilt dat je kind die heeft. Je neemt je kind en zijn gevoelens op die manier serieus. Bijvoorbeeld: “Je bent boos, wat een baal gevoel krijg je van dat verliezen he?”
  • Na de erkenning geef je begrip en benoem de behoefte die je kind heeft: “Het is echt balen dat je verloren hebt, want je wilt zo graag winnen.”
    Voor je kind is het fijn om te merken dat er begrip is voor de emotie die hij laat zien. Ook al denk jij: waar gaat dit over? Voor zo’n klein ding hoef je toch niet zo’n groot drama te maken? Laat toch merken dat je het begrijpt en benoem daarbij de behoefte van je kind: “Vervelend dat je moet stoppen hé, je had zo graag nog wat langer willen gamen.” Je zal merken dat je kind sneller omschakelt als hij zich begrepen voelt.
  • Geef woorden aan wat jouw kind voelt: zeg: “Volgens mij voel jij je verdrietig omdat je met niemand af kunt spreken om te spelen.” Of “Volgens mij wordt je boos omdat je geen snoepje mag.”
  • Benoem af en toe ook je eigen emoties: door je eigen emoties te benoemen leert je kind dat de emoties er ook mogen zijn en dat het heel normaal is en dat iedereen ze heeft. Bijvoorbeeld: “Ik ben wel zenuwachtig voor het beoordelingsgesprek op mijn werk.”
  • Leer je kind signalen te herkennen van een boze bui: nadat je kind gekalmeerd is en je samen erover praat kan je vragen aan je kind “Wat merk je aan jezelf als je boos of verdrietig wordt? Hoe voel je dat?”
    Je kan hiervoor een stoplicht gebruiken rood is boos en groen is kalm. Bedenk samen de tussenstapjes die je kind kan maken om te kalmeren en schrijf die bij oranje.
  • Maak een gevoelskistje: koop bij de action of xenos een kistje (of gebruik een doos). Laat je kind dit kistje versieren. Je kind kan op briefjes schrijven hoe het zich voelt en stopt die in het kistje. Zo krijgt je kind inzicht in zijn emoties wanneer die emoties er zijn. Soms kan je kind het dan daarna makkelijker los laten.
  • Maak een chillposter: bedenk samen wat je kind allemaal kan doen als hij/zij een boze of verdrietige bui heeft en schrijf dit op een groot vel. Maak het mooi met plaatjes en tekeningen. Zo heeft je kind een paar ideeën paraat voor als zo’n emotionele bui zich aandient.

 Opluchting en fijn om te weten dat je er zelf iets aan kunt doen

Meestal weet je kind ook niet waarom het zo boos of verdrietig reageert. Op het moment van zo’n emotionele bui lijkt het alsof de emotie het kind helemaal overneemt. Het is voor kinderen vaak een opluchting om te begrijpen waarom je boos of verdrietig wordt en dat dit ook gewoon mag en dat iedereen dit wel eens heeft. Helemaal fijn is het om te weten dat je er ook iets aan kunt doen om je beter te voelen.

5 januari 2020|

Van altijd doen wat een ander zegt, naar NEE durven zeggen

“Wat een rotdag was het vandaag!! Die andere meiden spelen steeds maar de baas. Ze doen alleen wat ze zelf willen en luisteren echt niet naar mij.
Maar heb je wel gezegd wat jij dan wil doen?
Nee, dat durf ik niet zo goed. Ik weet ook eigenlijk niet zo goed wat ik dan moet zeggen.
Want als ik dan iets zeg dan vinden ze me niet meer aardig en mag ik niet meer meespelen….

Ergens bij horen dat wil toch iedereen. Als kinderen rond de negen jaar zijn dan worden er ook clubjes en groepjes gevormd. Dit hebben negenjarigen nodig om zo te ontdekken waar ze staan in vergelijking tot de ander. En het gevoel dat je niet alleen bent maar altijd samen met iemand anders dat is toch heel erg fijn.
Meedoen met de leuke spelletjes op het schoolplein. Uitgenodigd worden op partijtjes, lekker lachen met je vriendinnen enzovoorts.
Maar wat als je dingen moet doen die je eigenlijk niet zo leuk vindt en je niet durft te zeggen dat je dat niet wilt? Je vriendinnen willen weer graag tikkertje doen, maar jij bent daar helemaal niet goed in en wil liever verstoppertje doen want dan hoef je niet zoveel te rennen. Wat doe je dan?

En dan toch maar meedoen en de lieve vrede bewaren

Ik zie veel gebeuren dat meiden dan toch mee gaan doen terwijl ze helemaal geen zin hebben, alleen maar om erbij te horen. Ze denken heel snel dat ze niet leuk gevonden worden als ze een keer zeggen dat ze iets niet willen of het ergens niet mee eens zijn.
Het kan ook zijn dat je dochter bang is om de ander te kwetsen en ze wil voorkomen dat de ander boos wordt. Of ze heeft weinig zelfvertrouwen en durft niet voor zichzelf op te komen.
Ze kiezen voor de groep en niet voor zichzelf omdat ze bang zijn dat ze buitengesloten worden.
Je ziet aan ze dat ze niet happy zijn met de situatie. Tijdens het spel worden ze sneller boos en kunnen ze snel geïrriteerd zijn over dingen die er tijdens het spel gebeuren. Als er maar iets gebeurt wat ze niet leuk vinden komen ze klagen of worden ze boos. Hieraan merk je dat ze iets doen wat ze eigenlijk helemaal niet leuk vinden.

En jij als moeder krijgt alle ellende over je heen

En aan het einde van de dag zit je thuis te wachten met een lief kopje thee en krijg je alle ellende over je heen. Want je vraagt iets aan je dochter, waar ze het blijkbaar niet mee eens is, en ja hoor de woede uitbarsting is daar!
Ze zijn in de veilige thuis omgeving en kunnen alle emoties laten gaan. De ontlading van de hele dag komt eruit. Want wat kan het veel energie kosten als je steeds maar doet wat iemand anders graag wil, je cijfert jezelf een beetje weg. Als je dochter zich steeds aanpast aan anderen verliest het zichzelf en kan het beïnvloedbaar worden voor anderen.

Wat als ze NEE durft te zeggen

Wat zou het dan toch handig zijn als je dochter eens nee durft te zeggen. En gewoon lekker kan doen wat ze zelf wilt. Zonder dat ze zich meteen zorgen maakt dat ze buitengesloten wordt of dat haar vriendinnen haar meteen niet meer aardig vinden.
Als ze eens nee durfde te zeggen dan zou ze toch veel lekkerder in haar vel zitten.
En dan is iedereen thuis ook nog eens een stuk gelukkiger want dan zijn de woede uitbarstingen ook niet meer nodig om af te reageren.

Ja ik hoor je denken…. Dat zou wel fijn zijn ja! Maar hoe dan!?!

Je kan thuis met je kind een paar situaties die zich wel eens voordoen naspelen. Kruip zelf in de rol van de vriendin en je dochter is gewoon zichzelf. Speel de situatie na alsof het ter plekke ook echt gebeurt. Bespreek naderhand wat je dochter hiervan vond om te doen. Was het moeilijk/ spannend om nee te zeggen of viel het eigenlijk wel mee? Wat heb je precies allemaal gezegd? En hoe voelde dat? Wat zou je nu de volgende keer in een echte situatie gaan zeggen?
Succes met oefenen!

16 december 2019|

Kinderen moeten al zo veel. Dus tijd voor ontspanning!

“Wat heb je vandaag allemaal gedaan?
Ik weet het niet meer….het was zoveel wat ik heb gedaan!
Wat was dan het leukste wat je vandaag hebt gedaan?
Pffff, weet ik niet…..er is zoveel wat ik heb gedaan, rekenen, taal, met Britt spelen, tennissen.
En Britt speelde de hele tijd de baas, eigenlijk wilde ik helemaal niet dat spel doen wat zij wilde, maar ik moest wel.
Van wie moest je dat dan?
Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik maar mee moest doen want anders mag ik niet meer meespelen….”

Kinderen willen graag ergens bij horen en zich thuis en vertrouwd voelen. En vanuit die drang om ergens bij te horen en je thuis te voelen kunnen ze heel hard zijn voor zichzelf. Ze leggen zichzelf van alles op. Ze moeten aardig zijn voor anderen, anders hoor je er niet bij, of vinden ze je niet aardig.
De spelletjes die andere kinderen spelen die moeten zij dan ook maar doen, ook al hebben ze daar geen zin in, toch maar meespelen want anders wordt je buitengesloten.

Ze moeten van alles

Dit kan een hoop stress geven bij kinderen, altijd alles maar goed willen doen voor anderen en niet aan jezelf denken. Ze hebben het druk met van alles en nog wat.
Ik zie het veel gebeuren bij kinderen, de drukte van school, hobby’s, sport, vriendjes en daar allemaal aan mee willen doen en het ook allemaal nog eens goed willen doen.
Is er nog tijd om te ontspannen en aan jezelf te denken? Ook voor kinderen is dit heel belangrijk.

Heerlijk gewoon even lummelen

Ik vind het zelf ook wel eens heerlijk om gewoon even te lummelen en niks te doen, beetje hangen op de bank, een boek lezen, een rondje lopen in de frisse buitenlucht. Weer even plek maken in je hoofd voor nieuwe dingen.
Ook kinderen hebben dit nodig. Gewoon even lekker rommelen op je kamer, even op de bank hangen zonder iets te hoeven doen. Heerlijk buitenspelen en snuffelen in de natuur.

Door ontspannen krijg je ruimte in je hoofd

Ontspannen en dingen voor jezelf doen geeft ruimte in je hoofd. Het stimuleert je creativiteit en je ontspant erdoor. En door te ontspannen heb je weer zin om nieuwe dingen te leren. Thuis maar ook op school. Je kunt er weer tegen aan en je hebt weer energie om met je vriendjes te spelen en je sport te beoefenen.

Ontspannen, hoe doe je dat dan?

Kinderen kunnen mandala’s kleuren, puzzelen, rustig in een boek lezen of naar muziek luisteren om te ontspannen.
Wat ook een hele fijne manier van ontspannen is zijn visualisaties en meditaties.
Je kan dit heel makkelijk opnemen in het ritueel voordat ze gaan slapen; Pyjama aan, tandenpoetsen, in bed liggen en dan samen met papa of mama een visualisatie doen.

Een visualisatie is een verhaal

Een visualisatie is een verhaal die tot de verbeelding spreekt. Visualisaties leren kinderen hun gedachten wereld tot rust te brengen en je aandacht ergens op te richten zonder prikkels van buitenaf. Het zijn verhalen vol inzichten en wijze lessen, verhalen die kunnen bijdragen aan het zien van goed of fout; het zijn avonturen waardoor kinderen zich meer bewust worden van de oneindige mogelijkheden die overal om hen heen te vinden zijn. De verhalen leren kinderen om op onderzoek te gaan in hun eigen innerlijke wereld en de creatieve vermogens van zichzelf te ontdekken.

De wensster

Een leuk boek met visualisaties voor kinderen is “De Wensster” van Marneta Viegas. In dit boek staan 52 meditaties/ visualisaties voor kinderen vanaf 5 jaar. Ze gaan over allerlei onderwerpen zoals bijvoorbeeld: een rustig plekje, je batterij opladen, toverbrillen (over zelf je stemming bepalen).
Je kunt zelf een verhaal uitkiezen die op dat moment het meeste aansluit bij waar je kind behoefte aan heeft.
Je leest dit verhaal met een rustige stem voor, voordat je kind gaat slapen. Je kind ligt ontspannen met de ogen dicht op bed en luistert naar het verhaal en maakt er een plaatje van in zijn/haar hoofd.
Na het verhaal kan je het nog even samen erover hebben of je kind lekker een kus geven en heerlijk ontspannen gaan slapen.
En zo kan je je kind helpen met ontspannen en lief te zijn voor zichzelf. Veel plezier!

9 december 2019|

Weten waar je goed in bent, wie wil dat nou niet?

“Vandaag moesten we op school een opdracht doen waarbij je een verhaaltje over jezelf moest schrijven. Nou dat kan ik dus echt niet hé!?! Ik ben helemaal nergens goed in. Ik kan niks. Dat merkte ik al meteen want iedereen begon te schrijven en ik kon niks bedenken….”

Meiden van 9 jaar kunnen erg met zichzelf in de knoop zitten. Er komen allerlei vragen in hun op over zichzelf. Ben ik wel aardig genoeg? Kan ik dit wel? Ik kan het niet! Ik doe het nooit goed! Wie ben ik? Wat vinden anderen van mij? Deze vragen zijn erg verwarrend.

Leren dat je trots mag zijn op jezelf

Wat belangrijk is wat deze meiden leren is dat ze trots mogen zijn op wie ze zijn en op wat ze kunnen. Iedereen is uniek en knap met zijn eigen kwaliteiten en talenten.
Iedereen mag zijn wie hij/zij is en stralen!

In de 9-jaars fase….

In deze 9-jaars fase worden meiden zich bewust van zichzelf en van anderen. Ze zien en merken dat anderen ergens iets van kunnen vinden. Waardoor ze misschien dat waar ze goed in zijn minder vaak gaan laten zien omdat ze bang zijn voor de reactie van anderen.
Ik zie dat deze meiden niet meer durven op te komen voor zichzelf en zich niet meer uitten. En ze gaan doen wat anderen in de groep ook doen want dat zal wel goed zijn. Dan hoor ik er wel bij.
En hier worden ze onzeker van. Dat ga je dan ook zien. Op het schoolplein staan ze er een beetje stilletjes bij en zeggen niet zoveel, ze luisteren alleen naar wat de andere meiden zeggen maar ondertussen keren ze een beetje in zichzelf en verdwijnen naar de achtergrond. Ze vallen niet meer op omdat ze niet goed weten wat ze kunnen zeggen en wat ze willen zeggen.
Hierdoor worden de negatieve gedachtes die ze hebben alleen maar groter. Zie je wel dat ik niet leuk ben, want niemand reageert op  mij, niemand ziet mij staan!
En zo komen ze een beetje in een negatieve spiraal en zien ze aan het einde van de dag alleen nog maar de negatieve dingen en niet meer de positieve dingen die ze gedaan hebben.

Wat is er vandaag allemaal goed gegaan?

En wat is er nou mooier dan aan het einde van de dag eens kijken wat er allemaal goed gegaan is. Waar ben je nou trots op wat je vandaag hebt gedaan? Wat ging er echt heel erg goed? Waar ben jij goed in?

Zicht krijgen op waar je goed in bent

Wat deze meiden nodig hebben is dat ze goed zicht krijgen op waar ze goed in zijn. Waar blinken ze in uit? Wat vinden ze nou echt leuk om te doen? Wat zijn de kwaliteiten en talenten die ze hebben. Want als je weet waar je goed in bent en wat je nou echt heel leuk vindt om te doen dan kan je dat ook laten zien aan de ander.

Doen waar je goed in bent, daar ga je van stralen!

Als ik kijk naar mezelf dan straal ik altijd als ik iets kan doen waar ik goed in ben. Ik ben dan trots op mezelf en op wat ik gedaan heb. Ik voel me dan blij en dat zien anderen ook, dan is het fijn om bij iemand in de buurt te zijn.

Kijken naar kwaliteiten en talenten

Ik kijk altijd samen met de meiden naar de kwaliteiten en talenten die ze hebben. We maken een heel lijstje met allemaal dingen waar ze goed in zijn. En een beetje opscheppen mag dan best!
Vaak zien ze dat ze dan in heel veel dingen goed zijn.
Een paar kwaliteiten waar je aan kan denken zijn: iemand helpen, goed kunnen tekenen, samenwerken.

Handige tip voor thuis

Een tip om thuis te doen met je kind: pak een groot vel papier en plak in het midden een foto van je kind. Ga samen eens bedenken waar je kind goed in is. Dit plak, teken en of schrijf je op het vel. Maak er een mooi en gekleurd schilderij van. Hang dit blad ergens in de kamer op een duidelijk zichtbare plek zodat je er gedurende de dag nog eens wat bij kan schrijven als je iets ziet wat er heel erg goed gaat.
Leuk om van het hele gezin zo’n blad op te hangen zo krijgt iedereen een boost in zijn zelfvertrouwen!

2 december 2019|